Wandelen in Sierra de las Nieves vanaf Álora
Sierra de las Nieves is voor mij het stukje Andalusië dat de meeste gasten over het hoofd zien. Iedereen wil eerst naar Caminito del Rey of naar Ronda, en ik snap dat. Maar als je langer blijft, of als je gewoon van bergen houdt, is het nationaal park een dag waard. Hieronder de drie routes die ik mijn gasten meegeef, opgebouwd uit eigen wandelingen en wat er praktisch werkt vanuit de finca.
Het park in het kort
Sierra de las Nieves is sinds 2021 een Spaans nationaal park, maar UNESCO had het gebied al in 1995 tot biosfeerreservaat verklaard. Het park beslaat 22.979 hectare en zijn hoogste piek, La Torrecilla, komt uit op 1.919 meter. Dat klinkt niet enorm, maar je vertrekt vanaf ongeveer 1.200 meter dus de beklimming voelt wel degelijk.
Wat het park bijzonder maakt is de Pinsapo, de Spaanse zilverspar. Een endemische relictsoort die de laatste ijstijd hier heeft overleefd. Sierra de las Nieves bevat ongeveer 65 procent van het hele Spaanse pinsapo-areaal. Verder lopen er Iberische steenbokken (de cabra montés is het embleem van het park), vliegen er vale gieren, steenarenden en havikarenden, en als je geluk hebt zie je een genetkat of Egyptische mangoest. Zestien van de eenendertig Iberische vleermuissoorten leven hier ook.
Hoe je er komt vanaf de finca
Vanuit Álora rijd je in ongeveer 45 minuten naar de zuidkant van het park bij Tolox, een afstand van zo'n 38 kilometer. Voor Las Escaleretas en de routes vanuit Yunquera rijd je via de A-366, dat is iets langer maar wel een mooie weg door witte bergdorpjes. Voor de klassieke route naar La Torrecilla via Los Quejigales rijd je verder de A-366 op richting Ronda.
Praktisch detail: de onverharde toegangsweg naar Los Quejigales is in de zomermaanden vaak gesloten wegens brandgevaar. Hij heropent doorgaans rond 15 oktober. Voor de route vanuit Yunquera geldt dat niet, die kun je vrijwel jaarrond doen. Als je in september komt, check ik dat altijd even voor mijn gasten.
De drie wandelingen die ik aanraad
1. Las Escaleretas, een korte kennismaking
Dit is mijn standaardadvies voor wie met kinderen reist of voor wie het park gewoon wil proeven zonder een hele dag te besteden. De rondwandeling is 1,9 km lang, heeft slechts 50 meter hoogteverschil en duurt 45 minuten. Je vertrekt vanaf een kleine onverharde parkeerplaats aan de A-366 tussen Yunquera en Ronda, bewegwijzerd als 'Pinsapo de las Escaleretas'.
Het doel van de wandeling is een monumentale Pinsapo van meer dan 350 jaar oud, meer dan 26 meter hoog, met een stamomtrek van meer dan 5 meter. Een van de grootste pinsapo-exemplaren ter wereld. Langs het pad staan botanische informatiepanelen, dus je leert iets over de pinsapar zonder een gids te hoeven boeken. Geen vergunning nodig, het hele jaar toegankelijk. Wij gingen vorige zomer met mijn jongste, vier jaar oud, en hij liep het hele pad zelf.
2. Quejigales - La Torrecilla, de klassieker
Dit is de route die je doet als je naar de top wil. Officieel is dit Sendero SL-A 140, vertrekkend vanaf Área Recreativa Los Quejigales. Lengte 7,2 km enkele richting, hoogteverschil 727 meter, geschatte duur 3 uur en een kwartier. Heen en terug zit je dus op ongeveer 15 à 16 km en reken op 6 tot 7 uur inclusief pauzes.
Onderweg loop je door de Pinsapar de la Cañada del Cuerno, een van de dichtste oerbossen van Abies pinsapo die er bestaan. Op de Puerto de los Pilones krijg je een eerste groot panorama over de Serranía de Ronda, en bij helder weer kun je in de verte het Rifgebergte zien liggen. Voor de gemarkeerde route heb je geen vergunning nodig. Wel toestemming als je in een grote groep komt of als je buiten het pad wilt treden in zones van maximale bescherming, maar dat is voor een normale wandeling niet aan de orde.
Belangrijk: de toegangsweg naar Los Quejigales is in de zomer regelmatig gesloten en gaat doorgaans rond 15 oktober weer open. April tot juni en oktober tot november zijn de beste maanden. In de winter kan er sneeuw en ijs liggen rond de top.
3. Puerto Saucillo - La Torrecilla, het alternatief
Als Los Quejigales gesloten is of als je gewoon een andere ingang wilt, is dit de route. Je vertrekt vanaf Puerto del Saucillo, bereikbaar via een onverharde bospista vanuit Yunquera. Lineair 9,4 km enkele richting tot Pico Torrecilla op 1.919 meter, met ongeveer 700 meter positief hoogteverschil en een geschatte duur van 4 uur enkel.
De route doorkruist eerst struikgebied, daarna sparrenbossen met geïsoleerde pijnbomen, en in de laatste sectie kom je op hoge bergweiden met eeuwenoude eiken. Het is een mooie route, maar wel langer dan Quejigales en in de slotsectie nauwelijks schaduw. In de zomer doe je hem niet, in voorjaar en herfst is hij optimaal. Voordeel: niet afhankelijk van de seizoenssluiting bij Los Quejigales, dus als je in september of begin oktober gaat is dit vaak de enige optie naar de top.
Wat neem je mee
- Water: minimaal twee liter per persoon voor de Torrecilla-routes, een halve liter is genoeg voor Las Escaleretas. Onderweg is er geen drinkwater.
- Schoenen: stevige wandelschoenen voor de Torrecilla-routes. Het terrein is steenachtig, een verzwikte enkel is zo gebeurd. Voor Las Escaleretas volstaan sneakers.
- Hoofdbedekking en zonnebrand: op de hoogvlakte staat geen schaduw. Zelfs in oktober brandt de zon serieus.
- Laagjes: in de ochtend kan het op 1.500 meter koel zijn, in de middag zit je in T-shirt. Een lichte jas of fleece is fijn.
- Lunch: er is geen kraam onderweg. Een bocadillo en wat fruit volstaan.
- Offline kaart: bereik is wisselend. Ik gebruik zelf de Wikiloc-app met een vooraf gedownloade track.
- Niet vergeten: alle afval mee terug. Het is een nationaal park, geen wandelroute met afvalbakken.
Beste seizoen
Lente (april tot juni) en herfst (oktober tot november) zijn de fijnste maanden om te wandelen in het park. De zomermaanden juli en augustus raad ik sterk af. Het is op de hoogvlakte extreem heet, er is geen schaduw, en het brandgevaar is hoog. Zoals gezegd, de hoofdtoegangsweg naar Los Quejigales is in de zomer regelmatig gesloten. In de winter komt sneeuw en ijs voor op La Torrecilla, dus zonder ervaring met winterbergwandelen blijf je dan beter op de lagere paden of doe je Las Escaleretas.
Mijn persoonlijke favoriet is de tweede helft van mei. Bloeiende bergweiden, nog niet te warm en de cabra montés laat zich vaker zien dan je zou denken.
Veelgestelde vragen
Heb je een vergunning nodig om in Sierra de las Nieves te wandelen?
Voor de gemarkeerde routes die ik aanraad heb je geen individuele vergunning nodig. Voor groepen of als je in zones van maximale bescherming buiten het pad wilt treden, moet je toestemming vragen bij de Junta de Andalucía. Voor een normale dagwandeling is dat niet aan de orde.
Kun je met kinderen wandelen in het park?
Ja, maar kies dan Las Escaleretas. Het is 1,9 km, maar 50 meter hoogteverschil en je staat aan het einde voor een Pinsapo-spar van meer dan 350 jaar oud. La Torrecilla beklimmen met kleine kinderen raad ik niet aan, dat is een serieuze bergtocht.
Kun je in de winter naar de top van La Torrecilla?
Het kan, maar de naam van het park betekent letterlijk Bergketen van de Sneeuw. Op 1.919 meter kan in januari en februari sneeuw en ijs liggen. Zonder grampons en ervaring met winterbergwandelen ga ik er zelf niet. Voor een wintervariant blijf je beter op lagere paden.
Welke is de langste of zwaarste route?
Puerto Saucillo - Torrecilla is met 9,4 km enkele richting de langste van de drie. Heen en terug zit je op ongeveer 19 km. Qua moeilijkheid zit hij gelijk aan Quejigales - Torrecilla, maar de loopafstand is groter. Reken op een lange dag in de bergen.
Kun je dit combineren met andere uitjes vanaf de finca?
Las Escaleretas duurt drie kwartier, dus die combineer ik vaak met een lunch in Yunquera of een middag in Ronda. La Torrecilla beklimmen is een volledige dag, daar plan je niets bij. Ik geef gasten dan mee om de avond ervoor vroeg te eten en de dag erna rustig aan te doen.
Ben je onze gast? Ik help met het regelen van vergunningen waar nodig en stuur GPS-tracks voor de drie routes. Bekijk de finca.